Test: Abarth Punto Evo EsseEsse

Het is wel weer eens lekker om na een aantal erg groene auto’s weer eens een echte plezier-Italiaan aan de tand te voelen. Ja hoor, de 500 TwinAir, Punto Evo 1.3 Mjet en overige modellen zijn allemaal erg leuk om te rijden, maar toch is het heerlijk om weer lekker onder- en overstuur te onderzoeken in plaats van CO2-uitstoot!

De Abarth Punto Evo ken ik inmiddels als mijn spreekwoordelijke broekzak. Na een uitgebreide test op Balocco reed ik eind vorig jaar een week met de hete schorpioen om te kijken hoe de Abarth in het dagelijks leven beviel, in vergelijking met de zeer positieve ervaringen op het circuit. Verrassend genoeg verlangde ik tijdens die week op de openbare weg nog meer naar de esseesse-kit dan op het circuit. Op de openbare weg kun je natuurlijk iets minder gek doen en zodoende  is het lekker als de auto van zichzelf al wat lekkerder klinkt, wat meer hobbelt en wat feller reageert als het rechter pedaal richting schutbord gedrukt wordt. Waar de Abarth Punto Evo op het circuit heerlijk op de limiet gereden kon worden, wilde ik op de wegen in Nederland wel iets meer beleving, wat meer Abarth. De oplossing is er nu in de vorm van de Abarth Punto Evo esseesse.

De Abarth over het hoofd zien is absoluut onmogelijk als ik de sleutels in de hand gedrukt krijg bij de importeur. De prachtige grijze lak met rode bestickering en heerlijke 18” wielen met een witte kleur zorgen voor een prachtige uitstraling, die mij direct aan de klassieke Abarth 1000TC’s doet denken. Het interieur is identiek aan dat van de  normale Abarth Punto Evo en daar is niets mis mee. Prachtige zwarte bekleding met rode en gele stiksels en prima materialen zorgen voor een zeer prettige sfeer. De zwarte raamstijlen en hemelbekleding geven gelijk een heel ander gevoel dan de bij de broertjes met Fiat-logo, die daar voorzien zijn van lichtgrijze tinten.

Het interieur mag dan geen verschillen kennen bij de Punto Evo esseesse, op andere vlakken is de extra gepeperde Abarth duidelijk te onderscheiden van de ‘instap-Abarth‘. Naast de genoemde 18” wielen is de Punto 20 mm verlaagd. Niet alleen zijn er kortere, rode Brembo veren gemonteerd, de esseesse is ook uitgerust met Koni FSD dempers. FSD staat voor Frequency Selective Damping en zorgt voor een actieve werking van de dempers die zich hierbij aanpassen aan de omstandigheden. Bij sportief rijgedrag reageren ze dus merkbaar anders dan bij normale ritten. Dat is een bijzonder prettige eigenschap voor een auto die ook gewoon iedere dag gebruikt kan worden. Koni levert overigens FSD voor erg veel auto’s ,dus mocht je interesse hebben dan kun je op de site van Koni kijken of er wat voor jouw auto leverbaar is.
Als je dan toch geknield bij de auto naar de dempers en de wielen zit te kijken,  dan zullen ook gelijk de heerlijk bijterige Brembo HP1000 remmen opvallen. Ze zien er niet alleen goed uit, ze blijken goed te doseren. Daarvoor moet het eigenlijk al helemaal je eigen auto zijn, als je je vorige auto nog gewend bent rem je vaak te hard. Voor de bestuurder is dat niet zo erg, maar menig maal hoorden we protesten van de passagiersstoel. Wil je bewust hard remmen dan lijkt de Abarth werkelijk een anker in het asfalt te steken. Wel je mond goed dicht houden tijdens dit soort acties, want anders kun je de kauwgom uit je teller-unit krabben.

Om hard te kunnen remmen moet je wel eerst flink tempo maken natuurlijk. Dat lukt opperbest met de esseesse. Dankzij de nodige aanpassingen is het vermogen van 165 naar 180 pk gestegen en is er maar liefst 270 Nm koppel voor handen, ruim 20 meer dan origineel. Aanpassingen aan de software, een ander uitlaatsysteem en een luchtfilter van BMC zorgen voor deze toename en daarnaast voor aanzienlijk meer geluid. Een heerlijke muziek die te horen is vanaf de eerste seconde dat je de sleutel in het contact hebt omgedraaid. Een lekkere diepe roffel laat aan de bestuurder weten dat de 1.4 turbo tot leven is gewekt en zin heeft om te werken. Hard te werken…
Al tijdens de eerste meters merk je dat het onderstel van de Punto Evo esseesse een stuk straffer is dan dat van zijn esseesse-loze broer. Uiteraard is dat een combinatie van de stevigere dempers en 18” wielen met plakgrage Pirelli P Zero Nero’s. Het zorgt er in ieder geval voor dat geen rit meer saai is, je bent je iedere kilometer bewust van de bijzondere Italiaan waar je in zit. Daar zorgt de gretige viercilinder overigens ook voor. Hoewel 15 pk en 20 Nm op papier misschien niet verbazingwekkend lijkt, is het in de praktijk net of er een andere motor voorin de Punto Evo ligt. De krachtbron laat veel duidelijker merken dat hij hard wil gaan, dat er getrapt moet worden, dat iedere sportieve auto onderweg een concurrent is. Dat is dan gelijk ook het nadeel. Neen, ik heb me niet heel eg voorbeeldig gedragen deze week… Lekker kalm aan toeren is vijf minuten leuk maar daarna wil je gewoon weer genieten. Alsof  je ’s ochtends om zes uur in een bakkerij wordt opgesloten waar al het brood en lekkers net de oven uit komt en jij alleen een gortdroge cracker mag eten. Normaal best lekker maar nu effe niet…

De Punto Evo voelt zich qua sportiviteit prima thuis op de snelweg. Iedere Duitse middenklasser hangt aan, wil sprinten en, zwak als ik in dat soort situaties ben, krijgt dus ook dat sprintje waar hij om vraagt. Tijdens de testweek heb ik het niet één keer hoeven afleggen en dat voelt lekker. Nog lekkerder is het echter om lekkere buitenwegen te pakken. De Punto Evo stuurt lekker en hoewel de feedback nog altijd niet boven die van bijvoorbeeld de Renault Clio RS uitsteekt, is de kleefkracht van de Italiaan ongekend. Het wil bij lekkere temperaturen haast niet lukken de Abarth van de lijn af te krijgen. Ga je aan het forceren dan is zowel onder- als overstuur mogelijk, maar dat moet je dan echt willen, want de wegligging is ontzettend goed. Beter ook dat de Grande Punto esseesse die ook al bijzonder goed reed, de Koni’s doen hun werk dus uitstekend.

De zit achter het stuur is perfect en ik kan me volledig concentreren zonder bang te hoeven zijn dat ik van mijn plek schuif. Iemand met een wat bredere rug kan wellicht het gevoel hebben dat de stoel wat aan de smalle kant is, maar dat kan ook gewenning zijn. Zo hoorde ik iemand die de eerste vijf minuten vond dat de stoel wat smal was later zeggen  ‘hij zit toch eigenlijk helemaal goed zo, ik was het alleen niet gewend’. Dat laatste kan ik beamen want als ik na de testweek in mijn eigen MiTo stap, met stoelen die prima steun bieden, heb ik het idee dat ik op een kerkbankje zit. Alles is overigens wennen als ik weer in mijn eigen auto rijd. Om eerlijk zijn mis ik alle aspecten die de Abarth tot zo’n lekkere auto maken…

Met veel tegenzin heb ik de sleutel van de Abarth weer teruggegeven. Ontzettend veel tegenzin zelfs want ik het was heel wat testauto’s geleden dat ik zo veel plezier gehad heb. Heel wat krachtigere, duurdere auto’s uit andere segmenten geven simpelweg niet zoveel plezier-per-euro en dat is waar deze Abarth absoluut in overtuigt.

[nggallery id=33]

Abarth Punto Evo esseesse
+ Op alle vlakken extra gepeperd!
+ Wat een uitstraling!
+ Serieus snel
– Serieus dorstig.
– De N-stand te lui.

TECHNISCHE GEGEVENS
Motor: 1.368 cc 16V turbo, 180 pk kw@5.500 tpm, 270 Nm. @ 2.250 tpm. Transmissie: zesbak, voorw.aandr. Banden: 215/40R18. Top: 216 km/u. Acc. 0-100 km/u: 7,5 sec. Verbruik: 12,0 l/100 km (gemiddeld verbruik testweek, niet erg representatief). Prijs vanaf: € 27.240,-.

You may also like

One comment

  • simoens maurice 24 februari, 2013   Reply →

    deze is de mooiste

Leave a comment